Hendek Savaşında Açlık ve Soğuk

Hendek Savaşında Açlık ve Soğuk

Hendek Savaşında Açlık ve Soğuk

Hendek Savaşında Peygamber-i Zişanın ashâbından olan Ebü Cihad’a, oğlu, bir gün Şöyle der: “Babacığım, sizler Allah Resûlünü gördünüz, sohbetlerinde bulundunuz. Vallahi ben onu görmüş olsaydım kim bilir neler neler Yapardım» Babası: “Oğlum, Allah”ın azabından sakın, doğru konuş! Allahia yemin ederim ki, şunu iyi hatırlıyorum: Hendek Savaşının olduğu günün gecesi Allah Resûlünün yanındaydık. Bize Şöyle demişti: “Kim gidi? düşmandan bize haber getirirse, Allah kıyamet günü cennette onu bana arkadaş Yapacaktır” Zor durumdaki O insanlardan hiçbiri açlık br soğuktan dolayı yerinden kalkamayınca, Allah Resûlü üçüncü söyleyişinde:

‘’ Ey Ebü Huzeyfe, sen git?, buyurmuştu. İbn Mesud (radıyallahu anh) diyor ki: Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) aç oldukları yüzlerinden belli olan ashabına baktı ve “Sizlere de veriyorum! Pek yakında herhangi birinize sabah akşam kaplarla tirit Yemeği ikram edilecek.” dedi. Sahabeler: “Yâ Resûlallah, “O gün iyi durumda olacağız.’ demektir.” dediler. Allah Resûlü: “Aksine Şimdiki haliniz O günden daha hayırlıdır!” buyurdu. Muhammed b. Sirin diyor ki: “Öyle zaman olurdu ki, Fahr-i Kainat Efendimizin sahabelerinden biri, art arda üç gün yiyecek bir şey bulamazdı da bir hayvan derisini kızartır ve onu yerdi. Bunu da bulamazsa karnına taş bağlardı